Jup Goffin Auteur/Dichter/Columnist                                                                Donderdag, 22 Oktober 2020

Toen Jan bij zijn woning aankwam trapte hij de open deur in, liep rechtstreeks door naar de keuken en schoof aan. Nadat er een schietgebedje gedaan was, nam Jan de deksel van de pot en trof daar de hond aan."Maar vrouw, ik dacht dat we vandaag spek zouden eten?"
"Nee Jan, dat hebben de kinderen de kat aangebonden en die rent nu ergens buiten met de neus in de wind."
"Nou, hier lusten de honden geen brood van, dan zullen we die slapende hond maar wakker maken en zien of we voor hem twaalf eieren en dertien kuikens kunnen krijgen." Toen het beest dat hoorde koos hij het hazenpad, rende naar buiten en ging de kat uit de boom kijken die daar inmiddels ingeklommen was.
Met de woorden "Maria, dit pik ik niet langer, je had me met dat spek geen worst voor moeten houden. Ik ga dit varkentje wel even wassen! " trok hij zijn stoute schoenen aan, knuffelde nog even hun jongste baby die ze bijna met het badwater hadden weggegooid omdat hij hun het brood uit de schimmel hield en ging in het wilde weg.

Bij de slager aangekomen trok hij aan de bel, maar helaas ving hij daar bot, dus toog hij naar de visboer. Alhoewel Jan vaak van schol droomde, at hij toch ook graag platvis, maar toen het viswijf de deur opende wist Jan onmiddellijk dat hij van haar stokvis te eten zou krijgen, dus koos hij eieren voor zijn geld.
Aangezien zijn zoektocht naar eten een gebed zonder einde bleek te zijn, vertrok Jan met zijn staart tussen zijn benen huiswaarts. Op weg naar huis en haard voelde hij zich als een kat in een vreemd pakhuis. Hij wist dat, indien hij zonder eten thuis zou komen, Maria hem van katoen zou geven. Toen hij echter de voordeur naderde, bleek hij meer geluk dan wijsheid te bezitten. Hij was in ieder geval niet voor de kat zijn viool naar eten gaan zoeken, want daar lag ze met het spek nog aangebonden.
Uiteindelijk bleek het toch mosterd na de maaltijd te zijn, want toen hij zo trots als een pauw met het spek in zijn handen binnenkwam, bleek iedereen met de noorderzon vertrokken te zijn.