Jup Goffin Auteur/Dichter/Columnist                                                                Zaterdag, 8 Augustus 2020

Landjepik

Laatst heb ik overleg gehad met mijn grote vriend Mark over de aanschaf van Schotland. Mijn idee was, net zoals vroeger, gewoon een oorlogsvloot ernaartoe sturen en binnenvallen die hap. Mark was het daar niet mee eens en opperde het land van de Britten te kopen. Hiervoor zou dan het overschot uit de pensioenkas gebruikt kunnen worden, als goede belegging zeg maar. Aan mij de eer om dat te gaan regelen.
Gisterenmorgen had ik dan ook Boris aan de telefoon en legde ik hem ons voorstel uit.
‘No way!’ was zijn eerste reactie. Ik veronderstelde dat hij mij duidelijk probeerde te maken dat er geen wegen van Nederland naar Schotland lopen en zei dan ook dat dat ‘no problemo’ was. Aangezien wij een zeevarend volkje zijn zou dat geen enkel probleem vormen. Tevens verduidelijkte ik hem hoe wij een en ander zouden gaan financieren met de woorden: ‘We pay Pension money.’
Nou, toen was de boot helemaal aan. Tierend verklaarde hij dat ook hij niet te koop was. Ik begreep dat zijn kennis van de Engelse taal niet van mijn niveau was en wilde daarom een gesprek met hem aangaan van ‘mano a mano’, maar ook dat viel niet in goede aarde toen ik zei: ‘I kom to jou with ship, nog voordat ze Brexit kums, is zet nu clear?’ Vloekend hing hij op.

Vanmorgen las ik in het nieuws dat Nederland de UK gedreigd heeft met een volledige nucleaire aanval na enkele omkooppogingen, indien ze Schotland bij de Brexit niet aan ons overhandigen.
Ik ga voorlopig niet meer naar de United of Kingdom zolang ze hun eigen taal niet begrijpen, dat snappen jullie wel.
Wacht, daar gaat de telefoon, dat zal Mark wel zijn.