Een gegeven kameel niet in zijn bek kijken

Caesar zon op wraak, sinds zijn vernederende nederlaag bij Cleopatra. De bekeuringen voor snelheidsovertredingen, opgelopen tijdens zijn vlucht, had hij van nijd verscheurd. Tijdens een avondje stappen met de broer van Cleo, Ptolemaeus, kwam het hoge woord eruit. 
‘Pto, weet jij een manier om je zus te pakken te nemen?’ 
‘Jules, ik loop er allang over na te denken en volgens mij weet ik wel wat.’
‘Nou vertel kerel. Ober, nog twee tapjes graag.’
‘Luister. Mijn zus is weg van kamelen. Als we nu eens een levensgroot houten kameel laten bouwen en dat volstoppen met huurlingen. ’s Nachts, als iedereen slaapt of dronken is, kruipen ze uit het kameel en vermoorden die hele bubs, hoe lijkt je dat?’
‘Strak plan Pto. Als ze hun werk dan gedaan hebben, kunnen ze ons via de portofoon laten weten dat de kust veilig is en kunnen wij veilig en wel als overheersers binnenrijden. Ik denk de juiste man te kennen die zo’n gevaarte kan bouwen. Tijdens een van mijn vele reizen heb ik in een kroeg in Nazareth een timmerman ontmoet, Jozef genaamd. Hij heeft mij wat van zijn werken laten zien, geweldig gewoon. Ik kreeg zelfs een aandenken van hem, een houten kruis voor boven de deur.’

Nadat Jozef het bericht over zijn nieuwe baan had ontvangen, pakte hij zijn koffer, gaf zijn vrouw een kus en net toen hij de klink van zijn zelfgemaakte voordeur in handen had, riep Maria hem. 
‘Jozef, hoelang blijf je nu weer weg?’
‘Dat weet ik niet vrouw, het kan wel een tijdje duren ben ik bang.’
‘Dus er komt weer niks van gezinsuitbreiding?’
‘Jezus mens, begin je daar nu alweer over te zeuren? Ga je bezig houden met je hobby, duivenmelken, dan denk je niet meer aan seks. Ik moet nu gaan, doe wat je niet laten kunt. Dag!’ 

 Vol bewondering stonden ze gedrieën het kunstwerk van Jozef te bekijken.
‘Hoe vinden jullie het, is dit wat jullie in gedachten hadden?’
‘Ik wil niet zeuren, Jozef, maar heeft een kameel niet twee bulten?’
‘Sorry, Caesar, het hout was op, dus ik moest improviseren. Maar een kniesoor die hier over valt.’ 
De volgende dat sleepten vrijwillige slaven het gevaarte, inclusief inhoud, naar het kamp van Cleopatra. Toen ze het aangehechte briefje las, riep ze haar rechterhand bij zich. ‘Marcus, dit gedrocht moet een geschenk voorstellen, kun je je dat voorstellen?’ 
‘Van wie dan wel?’
‘Van Caesar, de lafaard. Ik wist wel dat die eikel totaal geen smaak heeft. Weet je wat, laat dat onding naar het strand slepen en neem wat kratjes bier en flessen wijn mee. Dan steken we dat gedrocht in de fik en houden een strandfeest, hoe klinkt dat?’
In analen, die later jaren gevonden werden, was te lezen dat Caesar de gehele nacht bij zijn portofoon was blijven waken. Zelfs na het verwisselen van de batterijen kwam er van zijn manschappen geen woord. Het enige dat hij hoorde, was: ‘On a dark desert highway, cool wind in my hair. Warm smell of colitas, rising up through the air.’ 
Daarna was het doodstil. 

E-mail verzonden