Het kind in jou
Ieder woord kluistert zich in mijn brein over tijden vóór mijn existeren
De armoede, eenvoud, maar ook de gein saamhorigheid, de oorlog, het ontberen
Je acteert het verleden naar vandaag
als een heuse protagonist
Maar dan besef ik, al is het vaag
dat je in jouw vroeger mijn heden mist
Dan doet je vraag ‘wie bent u meneer?’
de realiteit bij mij ontwaken
Ik hoop van harte dat een volgende keer mij iets minder in mijn ziel doet raken
